Antun Branko Šimić
Antun Branko Šimić (1898–1925) jedan je od najznačajnijih hrvatskih ekspresionističkih pjesnika. Rođen je u Drinovcima (BiH), školovao se u Širokom Brijegu, Mostaru i Zagrebu, gde je rano počeo da piše i uređuje književne časopise (Vijavica, Juriš). Njegovo književno stvaralaštvo je kratko, ali izuzetno uticajno, jer je u hrvatsku poeziju uneo modernističke i ekspresionističke elemente. Umro je od tuberkuloze u 27. godini.
Šimić je bio pesnik, esejista, književni kritičar i prevodilac. Njegova najpoznatija zbirka Preobraženja (1920) donosi sažetu, ritmičnu poeziju snažnih emocija, u kojoj preovladavaju motivi smrti, prolaznosti, umetnosti i čovekove unutrašnje borbe. Njegov poetski izraz karakteriše slobodan stih, sažetost i ekspresivnost.
Najpoznatije pesme: Opomena, Pjesnici, Smrt i ja, Moja perobraženija, Hercegovina...
Bibliografija:
- Preobraženja (1920) – jedina objavljena zbirka za njegovog života;
- Kritički i esejistički tekstovi objavljeni u časopisima (Juriš, Vijavica);
- Posthumno objavljeni tekstovi i sabrana dela.
Šimićev doprinos hrvatskoj književnosti ostao je neizbrisiv, a njegova poezija i dalje nadahnjuje mnoge generacije pjesnika.
Naslovi u ponudi
A. G. Matoš: In memoriam o 20-godišnjici pjesnikove smrti
Spomen-zbornik objavljen 1934. godine u nakladi Ljube Wiesnera (Wiesnerova biblioteka, knj. 1). Urednički i autorski predvodi je Antun Barac, a surađuju Milan Ogrizović, Tin Ujević, Ljubo Weisner i drugi hrvatski književnici i kritičari.
Pjesme
Izbor poezije najvažnijeg pjesnika hrvatske moderne. Šimić je bio predvodnik ekspresionizma u hrvatskoj književnosti, a poezija mu je obilježena snažnim emocijama, originalnim izražajem i filozofskim promišljanjima o životu, smrti i umjetnosti.
Pjesme i eseji
„Pjesme i eseji“ A. B. Šimića posthumno je izdanje koje okuplja odabrane pjesme i eseje jednog od ključnih figura hrvatskog ekspresionizma. Ovaj izbor njegove poezije i eseja uredila je Vesna Krmpotić.
