Zaraćeno poraće: Konfliktni i konkurentski narativi o stradanju i iseljavanju Talijana Istre
Knjiga analizira kako su se u Hrvatskoj i Italiji nakon Drugog svetskog rata (1943–1956) razvijali suprotstavljeni istorijski narativi o patnji i masovnoj emigraciji Italijana iz Istre i Rijeke, razbijajući mitove i podstičući empatičan pristup prošlost
Autor upoređuje italijansku istoriografiju, koja naglašava „fojbe“ (masovna ubistva u kraškim jamama) i „istarski egozodus“ kao etničko čišćenje, sa jugoslovenskom/hrvatskom istoriografijom, koja je dugo tabuirala ove događaje, predstavljajući ih kao „oslobođenje“ od fašizma ili rezultat „narodne pravde“.
Dota deli analizu u dve faze: 1945–1990, gde je u Jugoslaviji tema bila potisnuta, a u Italiji politizovana zbog revizionizma; i posle 1990-ih, kada hrvatska istoriografija počinje kritički da ispituje, ali se i dalje bori sa, nacionalnim mitovima. On koristi primarne izvore (dokumente, memoare, novinske članke) i suprotstavlja tekstove kako bi pokazao ideološke strukture: italijanski narativi koriste žrtvenu retoriku za nacionalnu koheziju, dok hrvatski prelaze sa poricanja na priznanje, ali sa fokusom na antifašistički kontekst.
Ključni primeri su mistifikacija „fobova“ (npr. broj žrtava: od 5.000 do 20.000) i optužbe za „genocid“. Knjiga nije samo istoriografska sinteza, već i doprinos kulturi sećanja: poziva na dijalog između narativa kako bi se razumelo da je emigracija (do 350.000 Italijana) bila posledica rata, ali i političkih odluka (Pariski mir 1947. godine).
Jedan primerak je u ponudi
