Frajerski nokturno

U ovoj zbirci, Majdak donosi liriku urbanog, zagrebačkog „frajerskog“ sveta – noćni život, kafiće, ulične susrete, prolazne veze i egzistencijalnu nonšalanciju. Pesme su napisane razgovornim, sleng jezikom punim zagrebačkog šarma, fraza i uličnog ritma, sa primesama cinizma, ironije i melanholije. Naslov „nokturno“ aludira na noćne impresije, ali sa frajerskim, antiromantičnim obrtom – umesto klasičnih tekstova, ovde su noći pune alkohola, šansona, erotskih naznaka i osećaja prolaznosti.

Ključne teme:

• Noć i grad – scene sa zagrebačkih ulica, barova, tramvaja; svet „starih momaka“ i gubitnika koji se nose sa apsurdom svakodnevnog života.

• Ljubav i seks – erotski motivi, ali bez idealizacije; kratke, cinične veze, usamljenost kao para.

• Egzistencijalni cinizam – junak je „frajerski“ tip: šarmantan, distanciran, svestan apsurda, ali ipak vitalan i duhovit.

• Jezik i stil – ritmični, ulični, sa elementima bit-poetike i šansona; kratke forme, refreni, ponavljanja koja daju ložičarski šarm.

Primer atmosfere: momci se ponašaju „kao mesečari kad im se prohte“, otkopčavajući kapute, svet drugačije gleda na zrak sunca – mešavina noćne euforije i jutarnje rezignacije.

Zbirka je deo Majdakove faze 70-ih, nakon romana poput Kužiš, stari moj (1970) i Stari dečki (1975), gde se poezija povezuje sa proznom slikom marginalnog, gradskog čoveka bez velikih ideala. Manje je poznata od njegovih proznih hitova, ali predstavlja autentičan glas zagrebačke „ulice“ tog doba – bez patetike, sa humorom i distancom.