Oscar i Lucinda
Roman govori o neobičnoj ljubavnoj priči engleskog sveštenika i australijske naslednice u 19. veku. Vezani strašću prema kockanju i veri, oni se zajedno upuštaju u ludu opkladu – prevoz staklene crkve kroz australijsku divljinu.
Oskar i Lusinda (1988) jedan je od najpoznatijih romana australijskog pisca Pitera Kerija i dobitnika Bukerove nagrade 1988. i nagrade Majls Frenklin 1989. godine. Smešten u sredinu 19. veka, roman govori o Oskaru Hopkinsu, mladom anglikanskom svešteniku iz Engleske koji, prkoseći svom strogom ocu, odriče se puritanske vere i otkriva strast prema kockanju. Na putu za Australiju, upoznaje Lusindu Leplastrije, slobodoumnu naslednicu fabrike stakla, podjednako sklonu riziku i neukusnim društvenim kompromisima.
Njihovo prijateljstvo se razvija u saradnju i opkladu: Lusinda izaziva Oskara da nosi staklenu crkvu kroz divlju australijsku zabačenost do udaljenog grada Belingena. Ova avantura, istovremeno groteskna i poetska, postaje metafora za ljudsku veru, apsurd i krhkost idealizma. Keri koristi transparentnost stakla kao simbol ranjivosti – i pojedinca i civilizacije.
Roman kombinuje istorijski realizam sa ironijom i fantastičnim elementima, prikazujući kolonijalnu Australiju kao mesto kontradikcija: bogate prirode i surovog društva, verskih sukoba i ljudske strasti za preživljavanjem. Kroz paralelne sudbine dvoje protagonista, Keri ispituje granice ljubavi, fanatizma i slučajnosti. Uprkos humorističkom tonu i satiri, kraj romana poprima tragične razmere, potvrđujući Oskara i Lusindu kao jedno od ključnih dela australijske književnosti — priču o veri, opsesiji i nedostižnoj potrazi za smislom.
Jedan primerak je u ponudi
