Tito Dorčić
Tito Dorčić prati tragičnu sudbinu sina ribara iz Senja, koga otac šalje da studira pravo u Beču. Rascepan između porodične tradicije, društvenih očekivanja i sopstvene prirode, Tito doživljava unutrašnji slom i propast.
Tito Dorčić (1906) je poslednji roman Vjenceslava Novaka, objavljen posthumno. U izdanju koje je priredio Slavko Ježić (tom 9 Sabranih dela, Minerva, 1933), ovo je snažno realističko-naturalistički rad sa motivima iz Senja i okoline.
Roman prati život Tita Dorčića, potomka stare i ugledne ribarske porodice u Senju. Njegov otac, Andrija, ambiciozni poglavica ribara, želi bolju budućnost za svog sina i šalje ga na studije prava u Beč. Tito, darovit, ali osetljiv mladić, nalazi se u sukobu između očevih težnji, gradske sredine i sopstvene prirode povezane sa morem i jednostavnim životom. Roman prikazuje njegovo obrazovanje, povratak u Senj, bračne i društvene teškoće i postepeni psihološki pad.
Delo ističe uticaj nasleđa, okruženja i društvenih očekivanja na sudbinu pojedinca (biološki i društveni determinizam). Ovde Novak prelazi na naturalistički pristup, pokazujući kako neadekvatno obrazovanje i strana sredina mogu uništiti čoveka. Bogati su opisi života u Senju, mora, ribarskih običaja i psiholoških stanja glavnog junaka.
Tito Dorčić se smatra jednim od Novakovih najtragičnijih romana, sa dubokom kritikom ambicija „malog čoveka“ i konzervativnog društva. To je vredno svedočanstvo o hrvatskom realizmu na prelazu iz 19. u 20. vek i važan deo autorovog opusa zajedno sa Poslednjim Stipančićima.
Jedan primerak je u ponudi
