Živa česma

„Živa fontana“ je posthumno objavljena zbirka pesama istaknutog hrvatskog pesnika, prevodioca, esejiste i književnog istoričara Nikole Milićevića, objavljena 1996. godine (nakon autorove smrti 1999. godine, ali sastavljena i pripremljena u kasnoj fazi njegovog stvaralaštva). Ova zbirka predstavlja svojevrsnu krunu i zaokruživanje Milićevićevog pesničkog opusa, potvrđujući ga kao jednog od najistaknutijih predstavnika hrvatske „krugovačke“ generacije. U srži ove zbirke su prepoznatljivi motivi Milićevićeve poezije: mediteranski i dalmatinski zavičaj (Zmijavci/Imotska krajina), detinjstvo, porodica, priroda i osećaj duboke povezanosti sa precima i zemljom. Naslovni motiv „žive fontane“ nosi snažnu simboliku neiscrpnog izvora života, sećanja, jezika i duhovne snage koja hrani pojedinca uprkos neumoljivom protoku vremena i neizbežnosti umiranja. Pesnički jezik u „Živoj česmi“ je izuzetno prefinjen, jednostavan i melodičan. Milićević izbegava formalne eksperimente i opredeljuje se za tradicionalniji, harmoničniji stih i elegični ton. Zbirka zrači tihom mudrošću, pomirenjem sa životnim ciklusima i dubokim intimizmom. Kroz razmišljanja o starosti i prolaznosti, autor stvara dirljiv pesnički testament koji slavi trajnost temeljnih ljudskih vrednosti i lepotu sveta oko nas.