Aura

„Aura” (prvi put objavljena 1962. godine) jedno je od najpoznatijih i najsofisticiranijih dela Karlosa Fuentesa, kao i remek-delo hispanoameričkog magijskog realizma i fantastične književnosti. Priča prati Felipea Montera, mladog i talentovanog istoričara koji prihvata neobičan, dobro plaćen posao: da dovrši i priredi memoare pokojnog generala Ljorentea, na zahtev generalove ostarele udovice, senʹore Konsuelo. Felipe se useljava u mističnu, mračnu i osamljenu kuću u istorijskom jezgru grada, mesto koje odlikuju apsolutna tišina i čulna izolovanost. Tamo upoznaje Konsuelinu nećaku Auru – zanosnu, zagonetnu mladu ženu zelenih očiju prema kojoj Felipe ubrzo razvija strastvenu opsesiju. Međutim, dok Felipe sve dublje zalazi u generalove rukopise – primećujući čudne podudarnosti i obrede koje izvodi ostarela Konsuelo – granice između prošlosti i sadašnjosti, stvarnosti i sna, kao i identiteta i reinkarnacije, počinju opasno da se ruše. Posebnost ovog romana leži u njegovoj specifičnoj pripovedačkoj tehnici: napisan je u drugom licu jednine („ti”), čime se čitalac direktno uvodi u ulogu protagoniste, a pojačavaju se osećaj klaustrofobije, erotska napetost i misterija. „Aura” je dirljiva i jezama prožeta studija o opsesiji, protoku vremena, želji za večnom mladošću i neizbežnosti sudbine. Izdanje iz 1978. godine, objavljeno u okviru edicije Erotikon, posebno ističe upravo suptilnu erotsku i mističnu dimenziju ove vanvremenske proze.