Đavo u telu
Remek-delo francuske književnosti koje analizira psihologiju zabranjene, strastvene ljubavi između adolescenta i udate žene čiji se suprug nalazi na frontu, prikazujući ličnu tragediju pojedinca u senci Prvog svetskog rata.
Roman Đavo u telu (1923) — koji je napisao mladi francuski autor Remon Radige kada je imao jedva dvadeset godina, a koji je zbog svoje smelosti odmah izazvao veliki skandal i postao književna senzacija — pripoveda potresnu priču o moralu, strasti i društvenim konvencijama. Radnja je smeštena u vreme Prvog svetskog rata i prati glavnog junaka koji se priseća svoje ljubavne afere sa udatom ženom čiji se suprug nalazi na frontu. Uz izvanrednu psihološku dubinu, hladnokrvnu jasnoću i stilsku zrelost, Radige istražuje teme kajanja, egoizma, društvenog licemerja, kao i razornog uticaja rata na privatni život i moralna načela pojedinca. Ovo delo izbegava patetiku i sentimentalnost, nudeći beskompromisan uvid u ljudsku psihu. Zahvaljujući svojim umetničkim vrednostima i univerzalnim temama, knjiga je zauzela značajno mesto kako u svetskoj, tako i u hrvatskoj književnoj baštini, kao klasik moderne psihološke proze.
Jedan primerak je u ponudi
