Pasja kola
Nova pesnička knjiga Nataše Govedić svoj naslov, kao i kičmu – uspravnu i direktno suprotstavljenu pripadajućem simboličkom polju – duguje etici i estetici psovke. Međutim, njene postavke su složenije od onih kod domaćeg rodonačelnika žanra, mitskog Ka
Pseća kola, naizgled prave od psovki, zapravo pripadaju meta-nivou, carstvu komentara – neimenovane kletve se raščlanjuju, procenjuju, pojačavaju za buduću upotrebu. Protagonista sintagme je ipak presudan, i kao aktivni i kao pasivni princip. PAS je skriven u svakom od početnih poglavlja ovog ludičkog, lirskog PSEudo-rečnika, uspostavljajući njegov složen, razgranati simbolički sistem. Autorov glas, ne bežeći od hvatanja u koštac sa aktuelnim društveno-političkim temama, prkosi „psećem životu“: prećutnoj logici brnjice, pasivnom pristanku, povodcu koji vodi i sputava. Njegovo područje borbe, njegovo oružje, njegovo oruđe: jezik, raspušteni, radoznali i gipki (ali sličan psećem!) poetski jezik.
Jedan primerak je u ponudi
