Pijesak Orijenta

Podeljena u tri dela, knjiga se fokusira na „Istočne prilaze“ – putovanja u ograničene zone SSSR-a, Irana i Afrike, i misiju u Jugoslaviji. Maklin, inspiracija za Džejmsa Bonda, piše živopisno, sa humorom i ironijom, slaveći avanturu i geopolitičke intrige.

Prvi deo vas vodi u Moskvu 1937. godine, gde Maklin, mladi diplomata, posmatra staljinističke čistke i glad u Ukrajini. Nezadovoljan diplomatskim životom, putuje po Centralnoj Aziji pod maskom novinara: posećuje Samarkand, Buharu i Kašgar, rizikujući hapšenje od strane NKVD-a. Upoznaje nomadska plemena, opisuje egzotične bazare i sukobe između marksizma i islama, naglašavajući kontrast između sovjetske propagande i siromaštva. Ova „zabranjena“ putovanja simbolizuju njegovu žeđ za slobodom i kritiku totalitarizma.

Drugi deo odlazi u rat: 1941. godine, Maklin se pridružuje vojsci i pridružuje se SAS-u (Specijalnoj vazdušnoj službi) u Severnoj Africi. Kao komandant, on predvodi vazdušne napade na Romelove linije - oni uništavaju vazduhoplovne snage kod Bengazija i Tobruka, jureći kroz pustinju sa minimalnom opremom. Opisuje napete noćne misije, gubitke i drugarstvo, ismevajući birokratiju. Zatim sledi misija u Iranu 1943. godine: sa grupom oficira organizuje okupaciju Teherana protiv pronacističkih snaga, sastajući se sa šahom i britanskim saveznicima, i rizikujući atentat.

Treći deo, najpoznatiji, bavi se Jugoslavijom: kao šef britanske misije, Maklin se padobranima spušta na Durmitor 1943-1944, pridruživši se Titovim partizanima. Živi u pećinama, bori se protiv četnika i Nemaca, organizuje snabdevanje iz vazduha. Opisuje Tita kao harizmatičnog vođu, ali i surovost rata - masakre, glad i ideološke sukobe. Njegova uloga je bila ključna za savezničku podršku partizanima, menjajući tok rata na Balkanu.