Kapetanova kći
„Kapetanova kći“ je istorijski roman ruskog pisca Aleksandra Puškina. Prvi put je objavljen 1836. godine u četvrtom broju književnog časopisa „Sovremenik“. Roman je romantizovani prikaz Pugačovljevog ustanka 1773–1774. godine.
Kapetanova kći (1836) je istorijski roman i jedno od najznačajnijih proznih dela velike ruske književnosti Aleksandar Sergejevič Puškin. Radnja je smeštena u drugu polovinu 18. veka, u vreme seljačke bune koju je predvodio Jemeljan Pugačov, koji se lažno predstavljao kao car Petar III. Priča prati mladog plemića Petra Grinjova, kojeg otac šalje na službu u zabačenu Belogorsku tvrđavu, gde se zaljubljuje u Mariju Ivanovnu, ćerku komandanta tvrđave.
Miran život je prekinut provalom pobunjenika i padom tvrđave. Grinjov je izbegao egzekuciju zahvaljujući plemenitom gestu iz prošlosti - dao je svoje zečje krzno jednom nepoznatom lutalici, za koga se ispostavilo da je Pugačov. Kroz buru građanskog rata, Grinjov ostaje veran svojoj oficirskoj zakletvi i ljubavi prema Mariji, a naspram njega je njegov podmukli rival Švabrin, koji prelazi na stranu ustanika.
Napisana u obliku porodične hronike i memoara, Kapetanova ćerka majstorski kombinuje ličnu ljubavnu dramu sa velikim istorijskim previranjima. U jednostavnom i elegantnom stilu, Puškin istražuje teme časti, lojalnosti, milosrđa i humanosti u vremenima ideološkog ludila i nasilja.
Jedan primerak je u ponudi
