Sastanak u Telgteu
Izmišljeni susret baroknih pesnika u Telgteu 1647. godine, tokom kojeg oni raspravljaju o nemačkom jeziku i miru usred Tridesetogodišnjeg rata, predstavlja autorovu alegoriju za posleratnu nemačku „Grupu 47”.
Susret u Telgteu (Das Treffen in Telgte, prvi put objavljeno 1979. godine) jedno je od najprefinjenijih i jezički najbogatijih dela Gintera Grasa. Radnja je smeštena u 1647. godinu – pred sam kraj razornog Tridesetogodišnjeg rata – u gradić Telgte, blizu Minstera. Tamo se, na inicijativu pesnika Simona Daha, okuplja grupa vodećih nemačkih baroknih pisaca i intelektualaca (poput Grifijusa, Rista i Šica). Cilj njihovog tajnog sastanka u jednoj gostionici jeste čitanje sopstvenih stihova, očuvanje čistote nemačkog jezika i sastavljanje zajedničkog apela za mir upućenog vladarima koji su u ratu. Iza istorijske barokne kulise, Gras gradi snažnu alegoriju savremenog doba i odaje počast „Grupi 47” (Gruppe 47) – uticajnom posleratnom udruženju nemačkih pisaca koje je osnovao Hans Verner Rihter, a koje je odigralo ključnu ulogu u obnovi nemačkog kulturnog života nakon Drugog svetskog rata. Gras povlači direktnu paralelu između razaranja u 17. veku i duhovnog i materijalnog sloma Nemačke 1947. godine. Kroz živahne političke i estetske rasprave svojih likova, Gras preispituje ulogu intelektualaca u vremenima krize, granice umetničke moći i nemoć poezije pred brutalnošću rata i ideologije. Izdanje iz 1981. godine predstavlja važan deo hrvatskog prevoda ovog izvanrednog nemačkog književnog klasika.
Jedan primerak je u ponudi
