Na vrhu brijega

U romanu „Na vrhu brijega“ (1979), Irvin Šo prikazuje tipičnu američku krizu srednjih godina kroz lik Majkla Storsa, uspešnog četrdesetogodišnjeg menadžera koji ima sve što društvo smatra uspehom – novac, položaj, lepu ženu, ljubavnicu – ali se oseća prazno i besmisleno.

Jednog dana, Stors jednostavno nestaje iz svog uređenog života i odlazi u malo skijalište u Vermontu. Tamo počinje novu egzistenciju obeleženu hedonizmom i samodestrukcijom – opasno skija na zabranjenim padinama, previše pije i upušta se u površne veze sa mlađim ženama. Kroz susrete sa lokalnim stanovnicima, uključujući bivšu skijašku zvezdu i razočaranog umetnika, Stors pokušava da pronađe autentičnost koju nikada nije imao.

Šo vešto analizira američki san koji se pretvara u noćnu moru, materijalizam koji ne donosi sreću i muškarce koji se plaše starenja i smrti. Roman kulminira dramatičnom scenom skijanja koja simbolično predstavlja Storsov konačni sukob sa samim sobom. Pisac ne nudi lake odgovore, već pokazuje složenost ljudske potrebe za smislom u svetu koji nagrađuje površnost.