Marie-Henry Beyle Stendhal
Marie-Henri Beyle, poznat pod književnim pseudonimom Stendhal (Grenoble, 23. siječnja 1783. – Pariz, 23. ožujka 1842.), bio je francuski književnik, esejist i jedan od utemeljitelja psihološkog realizma u europskoj književnosti. Odrastao je u građanskoj obitelji, a mladost proveo u burnom razdoblju Francuske revolucije i Napoleonovih ratova. Služio je u Napoleonovoj administraciji i sudjelovao u vojnim pohodima, uključujući pohod na Rusiju 1812. godine. Nakon Napoleonova pada boravio je u Italiji, koja je snažno oblikovala njegov književni i umjetnički senzibilitet.
Književnu karijeru započeo je putopisima, biografskim i umjetničkim studijama, među kojima se ističu Životi Haydna, Mozarta i Metastasija (Vies de Haydn, de Mozart et de Métastase, 1814.), Povijest slikarstva u Italiji (Histoire de la peinture en Italie, 1817.) i Rim, Napulj i Firenca (Rome, Naples et Florence, 1817.). U raspravi O ljubavi (De l'amour, 1822.) razvio je poznatu teoriju kristalizacije ljubavi, analizirajući psihološke mehanizme zaljubljivanja.
Njegov prvi roman Armance (1827.) prethodio je remek-djelu ** Crveno i crno (Le Rouge et le Noir, 1830.)**, koje kroz sudbinu ambicioznog Juliena Sorela prikazuje sukob pojedinca s društvenim poretkom, klasnim predrasudama i vlastitim strastima. Roman Parmski kartuzijanski samostan (La Chartreuse de Parme, 1839.) donosi složenu priču o ljubavi, politici i ambiciji u napoleonskoj i postnapoleonskoj Italiji.
Među ostalim djelima ističu se nedovršeni roman Lucien Leuwen (posmrtno objavljen 1894.), autobiografski zapisi Život Henryja Brularda (Vie de Henry Brulard) i Uspomene jednog egoista (Souvenirs d'égotisme) te zbirka Talijanske kronike (Chroniques italiennes, 1855.).
Stendhalovo stvaralaštvo obilježavaju psihološka pronicljivost, ironija, analiza društvenih odnosa i istraživanje sukoba između strasti i razuma. Za života nije stekao široku čitateljsku popularnost, ali je posmrtno prepoznat kao jedan od najvećih francuskih romanopisaca 19. stoljeća, čije je djelo snažno utjecalo na Balzaca, Tolstoja, Dostojevskog i razvoj modernoga psihološkog romana.
Naslovi u ponudi
Crveni i crni: Kronika XIX. stoljeća
Julien Sorel, ambiciozni mladić skromnog podrijetla, pokušava se uzdići u hijerarhiji Restauracije služeći Crkvi i plemstvu. Ljubavne veze s gđom de Rênal i Matildom de la Mole vode ga prema sukobu strasti, ambicije i društvenih ograničenja.
Crveno i crno
„Crveno i crno“ je istorijski i psihološki roman francuskog pisca Stendala, objavljen 1830. godine. Pun naslov romana je „Crveno i crno, hronika 19. veka“. Glavni junak je Žilijen Sorel. Delo je obrazovni roman koji prati njegovo odrastanje i životni put.
Crveno i crno
Crveno i crno je povijesni i psihološki roman francuskog književnika Stendhala, objavljen 1830. Puni naslov romana je “Crveno i crno, kronika 19. stoljeća”. Protagonist je Julien Sorel. Djelo je bildungsroman koji prati njegovo odrastanje i životni put.
Crveno i crno
Crveno i crno je povijesni i psihološki roman francuskog književnika Stendhala, objavljen 1830. Puni naslov romana je “Crveno i crno, kronika 19. stoljeća”. Protagonist je Julien Sorel. Djelo je bildungsroman koji prati njegovo odrastanje i životni put.
Crveno i crno
Roman govori o društvenom usponu siromašnog mladića Žilijena Sorela u konzervativnom, kontrarevolucionarnom i autoritarnom režimu u doba ponovnog uspostavljanja monarhije nakon pada Napoleona i povratka dinastije Burbona u snaga.
O ljubavi
Stendal je u delu „O ljubavi“ pokušao da objektivno i bez strasti definiše ljubav. Ova knjiga se može čitati i kao skrivena potvrda Stendalovih ljubavnih iskustava i neispunjenih želja...
Parmski kartuzijanski samostan
Stendhals Roman handelt von einem Adligen und einem Geistlichen, die sich für die Liebe und gegen die Religion entscheiden.
Parmski kartuzijanski samostan
Stendhals Roman handelt von einem Adligen und einem Geistlichen, die sich für die Liebe und gegen die Religion entscheiden.