Čežnja za bjelinom

Zbirka poezije „Čežnja za bjelinom“ (objavljena 1995. godine) fizičko-hemijskog fizičara, univerzitetskog profesora i pesnika Josipa Jakova Planinića predstavlja izuzetno emotivno i refleksivno književno delo. Nastala u specifičnom istorijskom i društvenom kontekstu sredine devedesetih godina 20. veka, ova zbirka stihova prožeta je dubokim doživljajem zavičaja, ponosom prema domovini, ali i suptilnim filozofskim i religioznim razmišljanjima o prolaznosti, čistoti i unutrašnjem miru. Centralna metafora u naslovu — „bjelina“ — simbolizuje autorovu težnju ka netruležnosti, duhovnom pročišćenju, svetlosti i apsolutnoj Istini. Planinićevi stihovi vešto spajaju zavičajne motive hercegovačkog i hrvatskog krša sa univerzalnim pitanjima ljudskog postojanja. Kroz intiman i jednostavan, a opet misaono bogat pesnički izraz, autor preispituje sopstveni odnos prema Bogu, porodici, ljudima i prirodi. Pesme odišu melanholičnim i elegičnim tonovima, ali istovremeno nose snažnu poruku nade, vere i nepokolebljive posvećenosti moralnim i duhovnim vrednostima. Napisana stilski prefinjenim, melodičnim i emotivnim jezikom, ova zbirka otkriva autora koji spaja naučnu tačnost sa dubokim lirskim senzibilitetom. „Čežnja za belinom“ je zrelo pesničko svedočanstvo o potrazi za smislom i idealima u vremenima velikih istorijskih i ličnih iskušenja.