Mickiewicz

Knjiga Mickjevič, istaknutog poljskog pesnika i esejiste Mječislava Jastruna – koja je 1950. godine nagrađena državnom nagradom – predstavlja jedinstven spoj književne monografije i biografije. Jastrun ne piše konvencionalnu, suvoparnu istorijsku studiju; preplićući činjenice sa dubokim psihološkim uvidima i pesničkim senzibilitetom, on oživljava epohu poljskog romantizma. Ovo delo prati život Adama Mickjeviča od njegove mladosti – uključujući vreme provedeno među filomatima i njegovu prvu ljubav – preko traumatičnih godina izgnanstva u Rusiji i boravka u Zapadnoj Evropi (Parizu), pa sve do njegovih poslednjih dana. Jastrun poseban naglasak stavlja na pesnikov duhovni i stvaralački razvoj, analizirajući nastanak njegovih ključnih dela, kao što su Pan Tadeuš i Dzjadi (Pradedovske svečanosti). Budući da je delo napisao jedan pesnik o drugom, tekst odiše snažnom romantičarskom empatijom, prikazujući Mickjeviča ne samo kao nacionalnog proroka i borca za slobodu, već i kao krhko ljudsko biće – rastrgnuto istorijskim olujama, čežnjom za otadžbinom i dubokim egzistencijalnim dilemama.