Rudyard Kipling

Radjard Kipling (1865–1936) — punim imenom Džozef Radjard Kipling — bio je britanski pisac, pesnik, pripovedač i novinar. Rođen je 30. decembra 1865. godine u Bombaju (današnji Mumbaj) u Indiji, a preminuo je 18. januara 1936. u Londonu. Jedna je od najistaknutijih ličnosti engleske književnosti s kraja 19. i početka 20. veka. Godine 1907. dobio je Nobelovu nagradu za književnost, postavši tako prvi britanski pisac — i u to vreme najmlađi dobitnik — kome je ukazana ta čast.

Detinjstvo je proveo u Indiji, a školovao se u Engleskoj. Kao mladić se vratio u Indiju i radio kao novinar, susrećući se sa različitim kulturama, jezicima i društvenim slojevima. Ta iskustva su duboko oblikovala njegov književni svet, koji odlikuju avantura, egzotični pejzaži, društvena dinamika i iskustvo britanskog kolonijalizma.

Prve uspehe postigao je zbirkom Obične priče iz brda (1888), u kojoj prikazuje život britanske kolonijalne zajednice u Indiji.

Svetsku slavu stekao je delom Knjiga o džungli (1894) i njenim nastavkom, Druga knjiga o džungli (1895). Priče o dečaku Maugliju, vukovima, medvedu Baluu i panteru Bagiri istražuju teme pripadnosti, odrastanja, prijateljstva i zakona prirode. Roman Kim (1901) opisuje avanture dečaka u kolonijalnoj Indiji, preplićući špijunažu, putovanja i potragu za identitetom. Među značajnim delima izdvajaju se Hrabri kapetani (1897), Priče „baš tako” (1902) i pripovetka „Čovek koji je hteo da postane kralj” (1888).

Kipling je bio i istaknuti pesnik. Njegove najpoznatije pesme uključuju „Ako—“ (1910) i „Tereto belog čoveka“ (1899), pri čemu ova druga odražava imperijalističke stavove njegovog doba.

Njegov stil karakteriše živopisno pripovedanje, ritmički jezik, simbolika i snažna atmosfera. Iako je njegov stav prema britanskom imperijalizmu predmet kritičke debate, Kipling ostaje važna figura u svetskoj književnosti, posebno u razvoju avanturističke fikcije i dečje književnosti.