Rüdiger Safranski

Ridiger Safranski je rođen 1. januara 1945. u Rotvajlu (Baden-Virtemberg, Nemačka). Studirao je filozofiju (između ostalog i kod Teodora V. Adorna), germanistiku, istoriju i istoriju umetnosti na Univerzitetu u Frankfurtu i Slobodnom univerzitetu u Berlinu. Doktorirao je 1976. godine tezom o radničkoj književnosti u Saveznoj Republici Nemačkoj. Radio je kao asistent za nemačku književnost, a od 1980-ih se posvetio samostalnom književnom i filozofskom radu. Živi u Berlinu i smatra se jednim od najuglednijih nemačkih esejista i autora filozofskih biografija.

Safranski je stekao svetsku slavu za majstorske filozofske biografije u kojima kombinuje biografiju, istorijski kontekst i dubinsku analizu misli. Njegov stil karakteriše izuzetna čitljivost, književni kvalitet i filozofska preciznost. Njegova najpoznatija dela su: Šopenhauer i divlje godine filozofije (1987), Hajdeger: Između dobra i zla (1994), Niče: Biografija njegove misli (2000), Gete: Život kao umetničko delo (2013) i Romantizam: Nemačka noćna strana (2007). Takođe je objavio knjige o Šileru, E. T. A. Hofmanu, kao i eseje o savremenim filozofskim i kulturnim temama.

Njegove knjige su prevedene na više od 20 jezika i osvojile su brojne nagrade, uključujući i nagradu Lajpciškog sajma knjiga 2005. godine. Safranski se smatra jednim od najuspešnijih popularizatora filozofije u Nemačkoj, a njegova dela služe kao standardni uvod u živote i misli velikana nemačke filozofije i književnosti.