Majčin grijeh

Branko Klarić (1912–1945) bio je učitelj, pesnik duhovne i patriotske lirike i član katoličkih književnih krugova. Umro je na Kržnom putu posle Blajburga. Iako je najpoznatiji po svojoj poeziji, ova zbirka je pokazala njegovu sklonost ka moralističkoj i duhovnoj prozi.

Zbirka sadrži priče napisane jednostavnim, emotivnim stilom sa jasnim katoličkim moralnim porukama. Dominantne teme su greh i pokajanje, majčinska ljubav i žrtva, porodični sukobi, siromaštvo, vera i duhovno iskupljenje. Naslovna priča, „Majčin greh“, i druge slične kratke priče bave se posledicama moralnog pada po porodicu i sudbinu pojedinca, sa naglaskom na mogućnost pokajanja i spasenja.

Knjižica je namenjena široj katoličkoj publici, posebno porodicama i mladima, i ima didaktički i stimulativni karakter. Korice je ilustrovao Vladimir Mirosavljević, hrvatski slikar, grafičar, ilustrator i arheolog. Stil je realističko-moralistički, tipičan za katoličku književnost međuratnog perioda – bez većih umetničkih eksperimenata, ali iskren i poučan.

Danas je ovo retka antikvarna publikacija, zanimljiva za proučavanje duhovne i katoličke književnosti u Hrvatskoj pre Drugog svetskog rata. Zbirka odražava konzervativne vrednosti hrvatske katoličke inteligencije tog vremena – naglasak na porodici, moralnoj čistoti i verskom životu. Kao i većina Klarićevih dela, posle 1945. godine je bila marginalizovana u socijalističkoj Jugoslaviji.