Palača cara Dioklecijana u Splitu

Frane Bulić kao autor i Ljubo Karaman kao saradnik u pisanju dela Palata cara Dioklecijana u Splitu, stvorili su jednu od najznačajnijih naučnih studija o kasnoantičkoj arhitekturi na istočnoj jadranskoj obali, koja je do danas ostala meritorna u svojoj oblasti.

Autori analiziraju nastanak palate rimskog cara Dioklecijana krajem 3. i početkom 4. veka, kada je kompleks izgrađen kao luksuzna carska rezidencija i istovremeno kao utvrđeni arhitektonski kompleks. Posebno je istaknuta složenost njenog plana, koji kombinuje elemente rimske vile, vojnog logora i reprezentativne carske arhitekture.

Rad takođe prati istorijsku transformaciju palate nakon Dioklecijanove smrti, kada se monumentalni antički kompleks postepeno transformiše u živo gradsko jezgro iz kojeg je nastao Split. Naglašen je kontinuitet života unutar zidina i prilagođavanje antičkih građevina srednjovekovnim i modernim funkcijama.

Značajan deo studije posvećen je detaljnoj analizi arhitektonskih ansambala kao što su peristil, mauzolej (kasnije katedrala Svetog Dujma), kapije i odbrambeni sistemi, uz njihovu istorijsku i umetničku evaluaciju.

Delo je i danas reprezentativno u svojoj oblasti jer predstavlja fundamentalnu naučnu sintezu Dioklecijanove palate. Njegova precizna dokumentacija, sistematska metodologija i interpretativna jasnoća čine ga jednim od ključnih referentnih dela hrvatske arheologije i istorije umetnosti, i trajno relevantnim izvorom za proučavanje antičkog nasleđa i urbanog razvoja Splita.