Bijeg
Psihološki roman o propasti darovitog intelektualca Đure Andrijaševića, koji beži od stvarnosti, ali ne nalazi spas ni u gradu ni u provinciji. Klasik hrvatskog modernizma (1909).
Izdanje iz 1996. godine, priređeno prema izdanju iz 1917. godine, ponovo je oživelo jedan od najvažnijih romana hrvatske književne modernosti. Delo je prvi put objavljeno 1909. godine i smatra se najboljim romanom hrvatske modernosti.
Roman prati život Đure Andrijaševića, darovitog, ali emotivno nestabilnog mladog intelektualca. Priča počinje u vozu kojim se Đuro vraća iz Beča za Slavoniju, a uglavnom je ispričana kroz njegova sećanja, dnevničke zapise i unutrašnje monologe. Čitalac prati njegovo detinjstvo u Senju, školovanje u Rijeci i Beču, studentske dane, ljubavne veze (Zora, Vera), finansijske i egzistencijalne krize i na kraju život provincijskog profesora u Senju.
Nehajev maestralno prikazuje defabularizaciju – radnja je sporija, a akcenat je na psihološkoj analizi, stanju svesti i unutrašnjim sukobima glavnog junaka. Đuro je tipičan moderan suvišan čovek: talentovan, osetljiv, pun ideala, ali nesposoban da se suoči sa realnošću srednje klase, finansijskim problemima i društvenim očekivanjima. Njegovo bežanje od stvarnosti (u alkohol, književnost, ljubav ili provinciju) završava se tragično - propadanjem i potpunom bespomoćnošću.
Delo sadrži snažne autobiografske elemente (Nehajev je, kao i Đura, studirao u Beču, živeo u provinciji i nosio se sa unutrašnjim krizama). Kombinuje društvenu kritiku, psihološku dubinu i moderne tehnike pripovedanja (monolozi, pisma, dnevnik). Kritika ga često poredi sa delima Turgenjeva, Flobera i Gončarova (Oblomova).
Danas se Bijeg smatra klasičnim štivom i jednim od najreprezentativnijih djela koja oslikavaju intelektualnu krizu na prijelazu iz 19. u 20. vek u hrvatskom društvu. Nehajev (1880–1931) ostavio je dubok trag ovim romanom kao istaknuti predstavnik hrvatske moderne – romansijer, dramaturg i kritičar.
Jedan primerak je u ponudi
