Sami u toj šumi

Čitajući i gledajući tu knjigu, imamo dojam da se pjesnik i fotograf ozbiljno bore da svojim sredstvima izraze i pokažu taj svijet – primarno postavljen u trilogiji Drage Glamuzine koju, uz spomenute zbirke, čini i roman Tri – kao da se odjednom različiti mediji, jezik i slika, uposleni oko iste stvari, dojma, emocije, misli, stanja, istovremeno i sukobljavaju i surađuju. Iz odnosa fotografije i poetskog teksta izgleda kao da jedno drugom, na neki način, žele oduzeti primat, nametnuti se u onome o čemu govore i što pokazuju. Iz tog odnosa, koji je konflikt, ali i zajedništvo, sinergija, proizlazi ono što mislim da je najvažniji efekt ove knjige. Fotografije nisu samo ilustracije, one nisu samo dekor, one su nastavak tog poetskog svijeta, kao što i poezija djeluje kao proširenje i nastavak onoga što vidimo na fotografijama.