Mesnevija I-II
Mesnevija, remek-delo najvećeg mističnog pesnika islamskog sveta, Mevlane Džalaludina Rumija (1207-1273), napisano u 13. veku, nesumnjivo se ubraja među nepatvorene književne, duhovne i kulturne spomenike čovečanstva uopšte.
Sa više od 25.000 stihova, to je najrafiniraniji duhovni jezik, himna Bogu i čežnja za susretom sa Jedinstvenim. U svojim ogromnim dubinama, poput okeana, smestio je sva shvaćena i nedokučiva znanja, kako o svetu, tako i o transcendentnom. Potpuno u skladu sa kuranskom vizijom sveta, to je spomenik metafizičkog i narodnog jezika, jezika duhovnih visina i jezika biljaka i životinja, jezika skrivenog i otkrivenog, jezika mikrokosmosa, jezika duhovnog srca i univerzalnog jezika, ali istovremeno - i hijerokosmičkog i metaistorijskog. Njegova pesnička mašta i pesma o smislu ljudskog postojanja, njegov poziv da se prevaziđe sopstveno ja u potrazi za vinom božanske Ljubavi, koje naravno nije napravljeno od loze i vinove loze već od vina duhovnog sjedinjenja, neponovljiva je struktura duha. M. Ikbal je Rumija nazvao lampom na putu slobodnog čoveka. Iako je bio biser sa Istoka, njegovo srce je prevazilazilo geografiju. Pripadalo je, i sve više pripada, i Istoku i Zapadu, Severu i Jugu. Na kraju krajeva, otkako je američki pesnik Kolman Barks 1995. godine objavio engleski prevod izbora iz svojih dela, što je do tada bilo malo poznato široj javnosti, Rumi je za samo nekoliko godina postao najčitaniji pesnik u Americi posle V. Vitmena. Iako je živeo u srednjem veku, snaga njegovih stihova i danas zvuči istinito – 2007. je širom sveta obeležena kao godina Rumija.
No copies available
The last copy was sold recently.
