Povijest svjetske književnosti 2

Drugi tom Istorije svetske književnosti, koji je priredio Vladimir Vratović, objedinjuje priloge koji pokrivaju centralne književnosti mediteranskih i evropskih kulturnih krugova. Milivoj Širol i Damir Salopek predstavljaju istoriju grčke književnosti, od homerskih epova, preko atinske drame i filozofije, do helenističkog perioda. Vratović ispituje rimsku književnost, prikazujući njen razvoj od ranih latinskih pisaca do zrelog klasičnog doba, sa akcentom na ep, retoriku i istorijsko-filozofski diskurs. Radoslav Katičić daje pregled vizantijske književnosti, u kojoj se prepliću hrišćanska teologija, helenistička tradicija i specifični žanrovi istočnog Mediterana. Stjepan Hras analizira srednjovekovnu latinsku književnost, period obeležen teološkim delima, sholastičkom mišlju i prenošenjem antičkog nasleđa. U dva priloga, Ratimir Mardešić predstavlja modernu latinsku književnost, koja, iako potisnuta nacionalnim jezicima, ostaje važna u obrazovnom, naučnom i humanističkom kontekstu, i modernu grčku književnost, u kojoj se nakon osmanskog perioda razvijaju novi oblici nacionalnog identiteta i književnog izražavanja. Ahmet Keljmendi predstavlja albansku književnost, sa akcentom na rani folklor, formiranje pisanih žanrova i moderni književni razvoj. Knjiga pruža sveobuhvatan uvid u kontinuitete i prelaze između književnosti koje su oblikovale evropsku kulturu, naglašavajući njihove međusobne uticaje i istorijski značaj.