Hrvatsko proljeće

Miko Tripalo posebno osvetljava političke procese od sredine šezdesetih do događaja koji su doveli do otvorenog raskola u SKH, a u epilogu se osvrće na istorijske pouke iz čitavog događaja, relevantne za budućnost Hrvatske i Jugoslavije. Hrvatsko proleće pokazuje kako je KP postala akter socijalizma koji je sistemske kontroverze doveo do granica apsurda, i do jaza između ideala, normi i same stvarnosti, i kako su stvarne protivrečnosti postale klica njene vlastite propasti. Kroz Tripalovu analizu odnosa vlasti i moći, kroz proterivanja i stradanja, neposredno se upoznajemo sa snagom dogmatizma, orkestracijom štampe, policije i vojske. Hrvatsko proljeće otkriva pravu prirodu pokreta 1971. godine, njegov evolutivni a ne revolucionarni karakter, njegovu pluralističku, a ne monističku organizaciju.