Berlinski rukopis
Lirski autobiografski roman o Berlinu kao prostoru sećanja, identiteta i egzila, u kojem Irena Vrkljan prepliće ličnu istoriju, umetnost i fragmente evropske kulture.
Berlinski rukopis nastavlja autobiografski ciklus koji je Irena Vrkljan započela romanima Svila, makaze i Marina ili o biografiji. U središtu narativa je Berlin – grad u kome je autorka živela godinama, ali i simbol unutrašnjeg prostora sećanja, samoće i stalne potrage za sopstvenim identitetom.
Roman je konstruisan fragmentarno, kao niz beleški, sećanja, susreta i razmišljanja. Granice između autobiografije, romana, dnevnika i eseja se svesno brišu, pa se narativ stvara povezivanjem ličnih iskustava sa književnim, umetničkim i kulturnim referencama. Vreme nije linearno, već se prošlost i sadašnjost stalno prepliću, stvarajući mozaik sećanja.
Važna mesta zauzimaju teme egzila, dvojezičnosti, pripadnosti i nepripadanja, ženskog identiteta i odnosa između života i pisanja. Berlin nije samo kulisa već aktivni sagovornik naratora, grad u kome se lična istorija susreće sa evropskim kulturnim nasleđem i iskustvom savremenog čoveka.
Poetski, uzdržan i izrazito introspektivni stil, bogat asocijacijama i intertekstualnim vezama, svrstava Berlinski rukopis među najvažnija dela hrvatske autobiografske i modernističke proze druge polovine 20. veka.
Dva primjerka su u ponudi
Primjerak broj 2
- Library stamp
