Ruski formalizam i književna istorija

Rad Vladislave Ribnikar-Perišić pod nazivom Ruski formalizam i književna istorija (1976) bavi se analizom jednog od najuticajnijih teorijskih pravaca u proučavanju književnosti 20. veka. Autorka istražuje kako su ruski formalisti – poput Jurija Tynjanova, Viktora Šklovskog i Borisa Ejhenbauma – redefinisali pojam književne istorije i ponudili novu metodologiju za razumevanje književnog razvoja. Umesto tradicionalnog posmatranja književnosti kroz biografske, sociološke ili psihološke okvire, formalisti usmeravaju pažnju na autonomiju književnog dela i unutarnju dinamiku samih oblika. U radu se posebno naglašava Tynjanovljeva teorija književne evolucije, gde se književna istorija ne posmatra kao prosti hronološki niz, već kao stalna borba i smena književnih sistema i postupaka. Ribnikar-Perišić detaljno izlaže koncept "očuđenja" (ostranenie), ulogu parodije u razbijanju okštalih formi, te odnos između književne normativnosti i inovacije. Studija pruža dragocen uvid u to kako je ruski formalizam premostio jaz između sinhronijskog proučavanja teksta i dijahronijskog praćenja književnih procesa.