Honore de Balzac
Onore de Balzak (Tur, 20. maj 1799 – Pariz, 18. avgust 1850) bio je francuski pisac i jedna od najznačajnijih ličnosti evropskog realizma. Poticao je iz građanske porodice, studirao je pravo u Parizu i kratko radio u advokatskim kancelarijama, ali je ubrzo odlučio da se posveti književnosti. Svoje rane romane objavljivao je pod pseudonimima, a oprobao se i u izdavaštvu i štamparstvu. Poslovni neuspesi doveli su ga do ogromnih dugova koji su ga pratili tokom većeg dela života.
Balzak je bio izuzetno plodan pisac, poznat po svojoj ogromnoj radnoj energiji i dugim noćima provedenim nad rukopisima, uz velike količine kafe. Njegova književna ambicija bila je da stvori sveobuhvatnu sliku francuskog društva u prvoj polovini 19. veka. Većinu svojih romana i pripovedaka povezao je u monumentalni ciklus pod nazivom Ljudska komedija (La Comédie humaine), zamišljen kao svojevrsna književna anatomija društva.
U njegovim delima pojavljuju se likovi iz gotovo svih društvenih slojeva – aristokrate, bankari, trgovci, činovnici, umetnici, studenti, kriminalci i gradska sirotinja. Karakteristika njegovog književnog sveta jeste upotreba likova koji se pojavljuju u više različitih romana, čime pojedinačna dela postaju delovi ogromne, međusobno povezane celine. Među najpoznatijim Balzakovim delima su Čiča Gorio (1835), Eugenija Grande (1833), Izgubljene iluzije (1837–1843), Rođaka Beta (1846), Rođak Pons (1847), Sjaj i beda kurtizana, Šagrinska koža (1831) i Ljiljan u dolu (1836). Njegovi romani posebno istražuju moć novca, društveno napredovanje, ambiciju, ljubav, porodične odnose i sukob između pojedinca i društvenog poretka. Godine 1850. oženio se Evelinom Hanskom, poljskom plemkinjom sa kojom se godinama dopisivao. Preminuo je u Parizu svega nekoliko meseci nakon venčanja.
Balzakova sposobnost da precizno posmatra društvo, oblikuje psihološki složene likove i povezuje lične sudbine sa ekonomskim i društvenim okolnostima duboko je uticala na razvoj modernog evropskog romana. Njegova Ljudska komedija ostaje jedan od najobimnijih i najambicioznijih književnih poduhvata 19. veka.
Naslovi u ponudi
Banka Nucingen
Britanski prikaz pariskog sveta novca, špekulacija i društvene moći. „Banka Nisenžan” razotkriva mehanizme finansijskog uspona i moralnu cenu bogatstva u Balzakovom društvu.
Čiča Gorio
Čiča Gorio je priča o starom ratnom profiteru Goriou i njegovim ćerkama, koje ga, nakon što ga opljačkaju do kože, ostavljaju da umre u samoći i bedi pansiona Vaker, priča koja se danas može čitati na više nivoa.
Čiča Gorio
Čiča Gorio je priča o starom ratnom profiteru Goriou i njegovim ćerkama, koje ga, nakon što ga opljačkaju do kože, ostavljaju da umre u samoći i bedi pansiona Vaker, priča koja se danas može čitati na više nivoa.
Čiča Gorio
Čiča Gorio je priča o starom ratnom profiteru Goriou i njegovim ćerkama, koje ga, nakon što ga opljačkaju do kože, ostavljaju da umre u samoći i bedi pansiona Vaker, priča koja se danas može čitati na više nivoa.
Čiča Gorio
Čiča Gorio je priča o starom ratnom profiteru Goriou i njegovim ćerkama, koje ga, nakon što ga opljačkaju do kože, ostavljaju da umre u samoći i bedi pansiona Vaker, priča koja se danas može čitati na više nivoa.
Čiča Goriot
„Čiča Gorio“ je jedan od najpoznatijih i najvažnijih romana Onorea de Balzaka, objavljen 1835. godine. Deo je njegovog obimnog ciklusa Ljudska komedija (La Comédie humaine) i smatra se možda najuspešnijim delom u tom ciklusu.
Čiča Goriot
Čiča Gorio je priča o starom ratnom profiteru Goriou i njegovim ćerkama, koje ga, nakon što ga opljačkaju do kože, ostavljaju da umre u samoći i bedi pansiona Vaker, priča koja se danas može čitati na više nivoa.
Čiča Goriot
Čiča Gorio je priča o starom ratnom profiteru Goriou i njegovim ćerkama, koje ga, nakon što ga opljačkaju do kože, ostavljaju da umre u samoći i bedi pansiona Vaker, priča koja se danas može čitati na više nivoa.
Čiča Goriot / Eugenie Grandet
Zajedno, Čiča Gorio i Eženi Grande pružaju Balzakov snažan prikaz moći novca, porodičnih odnosa i društvenih ambicija, otkrivajući kako pohlepa, ljubav i žrtva oblikuju ljudske sudbine.
