U Bečkom Novom Mjestu: Epilog zrinsko-frankopanskoj tragediji u jednom činu
„U bečkom Novom gradu“ (1921) je jednočinka – epilog tragedije Zrinski-Frankopan. Njome se obeležava 250. godišnjica pogubljenja Zrinskog i Frankopana u bečkom Novom gradu 1671. godine.
Milan Ogrizović (1877–1923), plodni hrvatski dramski pisac, autor Hasanaginice i drugih uspešnih drama, napisao je ovu kratku dramu (jednočinku) za Maticu Hrvatsku 1921. godine, tačno povodom 250. godišnjice pogubljenja hrvatskih plemića Petra Zrinskog i Frana Krste Frankopana u Viner Nojštatu (Bečkom Novom gradu). Delo je zamišljeno kao patriotski epilog velike nacionalne tragedije iz 1671. godine i služi kao komemorativno delo.
Radnja se odvija u Bečkom Novom gradu i evocira poslednje trenutke i posledice pogubljenja, fokusirajući se na dostojanstvo žrtava, njihovu odanost hrvatskoj ideji i kritiku bečkog apsolutizma. Kao i druge Ogrizovićeve istorijske drame, ova ističe nacionalni ponos, žrtvu i buduće buđenje hrvatskog naroda, tipično za autorov desničarski i nacionalno-romantičarski duh. Nije reč o složenoj višečinki sa dubokom psihologijom poput Hasanaginice, već o posebnoj, emotivno i retorički snažnoj jednočinki namenjenoj pozorišnom izvođenju povodom godišnjice.
Delo je objavljeno u Zagrebu 1921. godine, a izvedeno je u Hrvatskom narodnom kazalištu (režija Branko Gavela 1921. godine). Kasnije je postavljeno i u Beogradu. Kritičari ga vide u kontekstu Ogrizovićevih nacionalno-istorijskih drama (Banović Strahinja, Smrt Smail-aga Čengić), gde autor koristi istorijske modele za jačanje hrvatskog identiteta. Danas se smatra sporednom, posebnom dramom u autorovom opusu, ali važnom za razumevanje kulta Zrinskog i Frankopana u hrvatskoj književnosti i pozorištu 20. veka.
Jedan primerak je u ponudi
