Travnička hronika
„Travnička hronika“ je roman Ive Andrića, prvi put objavljen 1945. godine. Ovo delo spada u autorski tzv Bosanski ciklus i pruža široku sliku istorijskih, kulturnih i političkih prilika u Bosni tokom osmanske i austrijske vladavine.
Roman je hronika događaja u Travniku, tada sjedištu bosanskog vezira, u periodu od 1806. do 1814. godine.
Radnja romana smeštena je u Travnik, u vreme složenih političkih previranja kada su se Osmansko carstvo, Napoleonova Francuska i Habzburška monarhija borile za uticaj na Balkanu. U središtu priče su dva strana konzula - francuski konzul Žan Davil i austrijski konzul Jozef fon Miterer - koji sa porodicama dolaze u Travnik i komuniciraju sa lokalnim stanovništvom, vlastima i kulturom.
Davil i Miterer, sa svojim suprotstavljenim ličnostima i političkim ciljevima, teže da pridobiju naklonost vezira i ostvare politički uticaj. Njihov dolazak simbolizuje ulazak Zapada u zatvoreni svijet Bosne. Konzuli i lokalno stanovništvo često dolaze u sukob zbog kulturnih razlika, političkih intriga i različitih interesa. Travnik je prikazan kao mjesto gdje se preklapaju različiti svjetovi – osmanski, zapadnoevropski i lokalni bosanski.
Sa promjenama u globalnoj politici dolazi do povlačenja konzula i okončanja njihovih misija u Travniku. Njihov odlazak simbolizuje prolaznost političkih i istorijskih događaja, dok Bosna ostaje u svom cikličnom stanju.
„Travnička hronika“ je pisana u formi hronike, sa pripovedačem koji sa distance i objektivnosti opisuje istorijske događaje. Roman se ističe bogatim jezikom, detaljnim opisima i psihološkom dubinom likova. Kroz priču o prošlosti Andrić razmatra univerzalne teme koje su aktuelne i u modernom dobu.
Jedan primerak je u ponudi
