Na modrom polju
Priča o devojci po imenu Olja Ilimeneva u ruskom selu i provinciji pre revolucije. Kroz folklorni, ornamentalni stil, Remizov opisuje njen život, porodicu, hodočasnike, svakodnevicu i duhovnu potragu na „plavom polju“ ruske zemlje.
„Na plavom polju“ (1922) je kratki roman (priča) Alekseja Remizova, jednog od najznačajnijih ruskih modernista i emigranata. Roman je autobiografskog tona – zasnovan je na životu Remizovljeve supruge Serafime Pavlovne Remizove-Dovgelo.
Glavni lik je Olja Iljmeneva, devojka iz bogate provincijske porodice u selu Vatagin, kroz koje prolaze hodočasnički putevi za Kijev i Černigov. Priča prati njeno detinjstvo, mladost, porodične odnose, susrete sa hodočasnicima, seljacima i svakodnevni život u ruskom provincijskom životu krajem 19. i početkom 20. veka.
Remizov piše u karakterističnom ornamentalnom, folklorno-poetskom stilu – bogatom arhaizmima, ponavljanjima, ritmom i bliskom ruskom usmenom pripovedanju i starim hronikama. Nema klasičnog dramskog zapleta niti većih spoljašnjih sukoba; radnja teče mirno, gotovo hroničarski, sa naglaskom na atmosferi, običajima, verovanjima i unutrašnjem duhovnom svetu likova. „Plavo polje“ simbolizuje rusku zemlju, beskonačnost, nebo i duhovnu dimenziju života.
Knjiga zrači toplinom, melanholijom i ljubavlju prema staroj Rusiji, njenim običnim ljudima, veri i folkloru. Remizov majstorski prikazuje svet pun čuda, patnje i svakodnevne lepote – hodočasnike, ikone, porodične priče, prirodu. Stil je zahtevan, ali hipnotički: mešavina realizma, simbolike i ruske ornamentalnosti (priče). Delo pripada njegovim „tišim“, intimnijim delima, za razliku od grotesknih i demonskih priča iz istog perioda.
Jedan primerak je u ponudi
