Jevgenija Ivanovna

Jevgenija Ivanovna (1964) je psihološki i lirski obojen kratki roman istaknutog ruskog i sovjetskog pisca Leonida Leonova. Radnja dela prati životni put naslovne junakinje, mlade ruske plemkinje koja, nakon Oktobarske revolucije i Građanskog rata, napušta domovinu i živi kao emigrantkinja u Zapadnoj Evropi (Carigrad, Pariz, London), udajući se za engleskog arheologa Stratona. Iako naizgled postiže stabilan i miran život u novoj sredini, Jevgeniju razdire nepodnošljiva nostalgija i osećaj iščupanosti. Susret sa bivšom ljubavlju iz domovine dodatno rasplamsava njene potisnute emocije i ubrzava tragični rasplet. Leonov, sa izuzetnom psihološkom suptilnošću, prikazuje unutrašnji slom osobe koja je fizički spasena, ali duhovno zauvek vezana za zemlju koju je morala da napusti. Metafora romana duboko je prožeta temom tragedije ruske emigracije u 20. veku. Njen odnos prema novoj sredini i nostalgija za domovinom nisu predstavljeni kroz političke slogane, već kroz intimnu, tihu ljudsku dramu. „Jevgenija Ivanovna“ je jedno od Leonovljevih najsuptilnijih dela, koje pleni stilskom elegancijom, gorkim uvidima u stranost i dirljivim prikazom neizlečive čežnje.