Lirika

Lirika je retka zajednička zbirka poezije objavljena kao specijalno izdanje časopisa Hrvatska revija (tiraž od 1000 primeraka). Knjižica sadrži cikluse četiri mlada hrvatska autora: Ivan Dončević – Klonuće: simfonija umiranja, Ivo Kozarčanin – Tuga ljeta, Anton (Antun) Nizeteo – Zelena harfa i Radovan Žilić – Grad na vetru.

Zbirka predstavlja presek intimističke i melanholične lirike međuratnog perioda. Dončevićeve pesme odišu sumornim, simboličnim tonovima – motivima smrti, žrtve, strepnje, vina i groblja (npr. Uvertira, Tjeskoba, Crna zastava), sa naglaskom na dekadentnim i egzistencijalnim temama. Kozarčanin u Tugi ljeta prikazuje bujnu, senzualnu prirodu leta koja prelazi u tugu i sećanje, sa snažnim pejzažnim i autobiografskim elementima (seljački život, očeve cipele, žetva, vinogradi). Nizetine i Žilićeve pesme nastavljaju u sličnom duhu – introspektivnom, sa motivima prirode, vetra, grada i prolaznosti.

Stil je uglavnom tradicionalan, sa modernim lirskim osećajem – bogatim slikovitošću, metaforama, melanholijom i senzualnošću. Knjiga je odražavala duh mlađe generacije hrvatskih pesnika 1930-ih, između tradicije i modernizma, sa naglaskom na ličnim iskustvima prirode, ljubavi, smrti i prolaznosti. Danas se smatra bibliografskom retkošću i važnim dokumentom hrvatske međuratne lirike.