Tihi Don

Tihi Don (1928-1940) je remek-delo Mihaila Šolohova i jedno od najznačajnijih dela ruske književnosti 20. veka. Ovaj monumentalni epski roman u četiri knjige prikazuje dramatičnu sudbinu donskih Kozaka od 1912. do 1922. godine – od mirnog seoskog života, preko užasa Prvog svetskog rata, Oktobarske revolucije i krvavog građanskog rata.

U centru priče je Grigorij Melehov, snažan, strastveni i tragičan Kozak koji se bori da pronađe put između belih i crvenih, između tradicije i revolucije, između ljubavi prema Aksinji i dužnosti prema porodici. Šolohov majstorski slika široku sliku kozačkog života: njihove običaje, ponos, divlju prirodu Dona, ljubavne drame i duboke podele koje je donela revolucija.

Ovo izdanje Zabavne biblioteke iz 1936. godine jedno je od najranijih hrvatskih (ili jugoslovenskih) izdanja Šolohovljevog romana. Objavljen samo nekoliko godina nakon prvog ruskog izdanja, svedoči o velikom interesovanju za sovjetsku književnost u Jugoslaviji 1930-ih. Izdanje je popularno, u tipičnom stilu Zabavne biblioteke – pristupačno, čitljivo i namenjeno širokoj publici.

Roman je poznat po izuzetnoj epskoj snazi, bogatom jeziku punom kozačkih dijalekata, realističnim prikazima rata i dubokoj čovečnosti kojom autor prikazuje sve strane sukoba. Tihi Don je delo koje je Šolohovu donelo svetsku slavu i Nobelovu nagradu za književnost 1965. godine.