Luk i voda: Zavičajni rječnik s ušća Drave u Dunav
Luk i voda je poetski lokalni rečnik sa ušća Drave u Dunav (Bijelo Brdo, Dalj, Baranja). Preko 1600 zapisa čuva dijalekat, običaje, biljke, jela i duh Podunavlja – intiman spomenik jeziku i identitetu na ivici izumiranja.
Knjiga je neobičan leksikon – ne klasični jezički rečnik, već poetski, etnografski i intimni portret govora, običaja i života na ušću Drave u Dunav (područje Baranje, Erduta, Dalja, Bijelog Brda). Sadrži preko 1600 odrednica: lokalizmi, turcizmi, manjarizmi, šokački i štokavski dijalekatski izrazi, nazivi biljaka, životinja, alata, jela, običaji, verovanja i svakodnevni život.
Naslov „Luk i voda“ je kolokvijalni idiom (crni luk kao povrće, voda kao reka – simbol osnovnih, vitalnih elemenata života na vodi i u bašti). Kroz reči, Nešić evocira svoj zavičaj: Dunav kao večnu reku, vinograde, polja, ribolov, seljačke radove, narodne priče, verovanja i jezik koji je na ivici nestanka u manjinskom kontekstu.
Rečnik je ilustrovan (npr. Borivoj Dovniković Bordo u ranijim izdanjima), sa dozom humora, melanholije i ljubavi prema korenima. On nije samo lingvistički, već i kulturni spomenik - čuva identitet, sećanje i duh Podunavlja u doba tranzicije i manjinskog statusa. Cenjen je kao jedinstven doprinos srpskoj i hrvatskoj dijalektologiji i književnosti - „jeziku univerzuma“ ovog regiona.
Jedan primerak je u ponudi
