Ime ruže

Priča je ispričana iz perspektive Adsona iz Melka, mladog monaha koji prati franjevca Vilijama iz Baskervila, inspirisanog Šerlokom Holmsom, do manastira gde istražuju niz misterioznih smrti. Manastir, centar učenja i kulture, čuva vrednu biblioteku, ali i krije mračne tajne. Smrti monaha povezane su sa misterioznom knjigom – Aristotelovim traktatom o komediji – koja izaziva sukobe između monaha, inkvizicije i crkvenih vlasti.

Vilijamov racionalni pristup istraživanju sukobljava se sa fanatizmom i dogmatskim stavovima, posebno sa likom Bernarda Gija, inkvizitora. Kroz složene dijaloge, Eko raspravlja o sukobu između razuma i vere, slobode misli i autoriteta. Lavirintska biblioteka simbolizuje potragu za znanjem, ali i opasnost od njegovog potiskivanja. Roman kulminira tragičnim raspletom, gde istina izlazi na videlo, ali uz veliku cenu.

Eko majstorski kombinuje erudiciju, neizvesnost i humor, stvarajući roman koji je i uzbudljiva misterija i duboka meditacija o ljudskoj potrebi za smislom.