Admiralski stijeg
Roman definišem kao neoistorijski, napisan tačno po ustaljenom nacrtu kao i drugi neoistorijski romani; ubacivanjem izmišljenih likova i događaja u poznati, činjenični, istorijski okvir.
Roman Admiralski stijeg izdvaja se po obilju metatekstualnih elemenata koji imaju svoju svrhu, koju je čitalac prinuđen da sagleda i tumači. Metatekstualni elementi biće detaljno analizirani u ovom radu sa ciljem da se objasni metatekstualnost uopšte i njeno tumačenje u romanu Admiralski stijeg. Pored toga, metatekstualnost je razbijena na otvorene i aktuelizovane forme dijegetičke, odnosno jezičke samosvesti, a opisujem realizaciju svakog pojedinačnog oblika u delu Ivana Katušića. Pored toga, objasniću metatekstualnost kao pojam i objasniti stavove teoretičara književnosti koje zanima ova oblast. Teza je strukturisana tako da prvo poglavlje predstavlja uvod u središte njegove struke. Pre same analize Katušićevog romana, u drugom poglavlju predstavljeno je književno delo Ivana Katušića. Štaviše, oni su u trećem u poglavlju su predstavljene glavne karakteristike novog istorijskog romana i Admiralskog stijega kao novog istorijskog romana. Oblast interesovanja četvrtog poglavlja je objašnjenje pojma metatekstualnosti i gledišta teoretičara književnosti. Neki od stručnjaka koji proučavaju metatekstualnost i njenu pojavu u književnim delima, a pominju se u ovom radu, su Linda Hačeon, Vilijam H. Gas i Patriša Vo. Peto poglavlje se takođe može smatrati najvažnijim poglavljem ovog dela. Predstavlja detaljnu analizu romana Ivana Katušića Admiralski stijeg i uočenih metatekstualnih elemenata, što je krajnji cilj i svrha ovog rada. Svaki od metatekstualnih oblika je posebno opisan, objašnjena je njegova namena i temeljno potkrijepljena citatima iz knjige Admiralski stijeg. Završno poglavlje sumira sve prethodno napisano u radu i moje sopstvene zaključke u vezi sa pomenutom temom.
No copies available
The last copy was sold recently.
