Nevini lopovi: satire

U kratkoj i pregnantnoj formi izričaja, autor se svojim dobrodušnim žaokama dotiče mnogih fenomena, kurioziteta i deformacija. U ovim efektno sažetim pričama defiliraju naravi i duše tadašnjeg vremena i društva. Tu su skice za karakterni portret naših susjeda, ambicioznije analize nekih društvenih situacija, autobiografska ironija… Ukorijenjen u konkretne situacije, autor zapaža pomake u mentalitetu pojedinca i kolektiva, kroz koje prosijava atmosfera vremena i društva. Posebno se ističu satire kojima je predmetom kulturnjački ambijent, autoru najbolje poznat. Hadžićeve satire ispričane u najboljoj tradiciji hašekovsko-kišonovske proze čitaju se nadušak, s užitkom, jer “Lopovima treba malo više vjerovati.”