Ivana Brlić-Mažuranić
Ivana Brlić-Mažuranić (Ogulin, 18. april 1874 – Zagreb, 21. septembar 1938) jedna je od najznačajnijih hrvatskih književnica i klasična autorka dečje književnosti. Poticala je iz ugledne porodice Mažuranić: njen otac je bio advokat, istoričar i pisac Vladimir Mažuranić, a deda hrvatski ban i pesnik Ivan Mažuranić. Većinu obrazovanja stekla je privatno i tečno je govorila nekoliko evropskih jezika. Nakon udaje za Vatroslava Brlića 1892. godine, preselila se u Slavonski Brod, gde je nastao značajan deo njenog književnog opusa.
Književno je debitovala zbirkom priča i pesama za decu Valjani i nevaljani (1902), a zatim Škola i praznici (1905) i zbirkom poezije Slike (1912). Veliki književni uspeh postigla je romanom Čudnovate zgode šegrta Hlapića (1913), koji se smatra prvim hrvatskim dečjim romanom i jednim od temeljnih dela hrvatske dečje književnosti.
Vrhunac njenog stvaralaštva je Priče iz davnine (1916), zbirka od osam bajki inspirisanih slovenskom mitologijom, folklorom i autorkinom izuzetnom pripovedačkom maštom. U pričama kao što su „Šuma Striborova“, „Regoč“, „Kako je Potjeh tražio istinu“ i „Ribar Pljunka i njegova žena“, ona povezuje carstvo fantazije sa univerzalnim temama dobra i zla, ljubavi, samožrtvovanja, porodice i moralnog izbora.
Pisala je i eseje, basne, pesme, članke i autobiografske prikaze. Među njenim drugim delima značajna su Knjiga za mlade (1923), Dečja čitanka o zdravlju (1927) i nedovršeni istorijski roman Jaša Dalmatin, vicekralj Gudžarata (1937). Njena zbirka Priče iz davnine objavljena je posthumno.
Dela Ivane Brlić-Mažuranić prevedena su na brojne jezike, a zahvaljujući svom pripovedačkom umeću u domenu bajki, još rano je stekla titulu „hrvatskog Andersena”. Bila je nominovana za Nobelovu nagradu za književnost, a 1937. godine postala je prva žena izabrana za dopisnog člana JAZU-a – institucije koja je danas poznata kao Hrvatska akademija znanosti i umjetnosti.
Naslovi u ponudi
Čudnovate zgode i nezgode šegrta Hlapića
„Čudne avanture šegrta Hlapića“ su klasik hrvatske dečje književnosti, prvi put objavljen 1913. godine, a prvo posleratno izdanje iz 1952. godine zadržava bogatu narativnu vrednost originala.
Čudnovate zgode šegrta Hlapića
„Čudne avanture šegrta Hlapića“ su prvi roman Ivane Brlić-Mažuranić i prvi hrvatski roman za decu. Objavljen 1913. godine, postao je prototip dečjeg romana u hrvatskoj književnosti.
Čudnovate zgode šegrta Hlapića
Klasik Ivane Brlić-Mažuranić prati dobrog malog šegrta Hlapića dok beži od okrutnog majstora Roka. Na svom sedmodnevnom putovanju sa devojkom Gitom, on čini dobra dela i savladava brojne prepreke.
Čudnovate zgode šegrta Hlapića
Čudne dogodovštine šegrta Hlapića prvi su roman Ivane Brlić-Mažuranić i prvi hrvatski roman za djecu. Objavljen 1913. godine, postao je prototip dečjeg romana u hrvatskoj književnosti. Ima realističko poreklo, ali i karakteristike bajke.
Čudnovate zgode šegrta Hlapića
Knjiga Čudne avanture šegrta Hlapića jedan je od najčitanijih romana za decu Ivane Brlić Mažuranić. To je knjiga za sva vremena o malom, mudrom, hrabrom i dobrom šegrtu Hlapiću i njegovim sedmodnevnim avanturama.
Čudnovate zgode šegrta Hlapića
Roman prati šegrta Hlapića, koji beži od nepravednog majstora Mrkonje i kreće na putovanje puno avantura. Pomažući drugima, on pokazuje dobrotu i hrabrost, te na kraju doprinosi srećnom raspletu.
Priče iz davnine
„Priče iz davnine“ su najpoznatije delo Ivane Brlić-Mažuranić, prevedeno na četrdesetak jezika. Njima je Ivana Brlić-Mažuranić stekla svetsku slavu, dva puta je nominovana za Andersenovu nagradu, a od tada je nazivaju hrvatskim Andersenom.
Priče iz davnine
„Priče iz davnine“ su najpoznatije delo Ivane Brlić-Mažuranić, prevedeno na četrdesetak jezika. Njima je Ivana Brlić-Mažuranić stekla svetsku slavu, dva puta je nominovana za Andersenovu nagradu, a od tada je nazivaju hrvatskim Andersenom.
Priče iz davnine
„Priče iz prošlosti“ (1916) sadrže priče: Sunce Đever i Neva Nevičica, Bratac Jaglenac i sestrica Rutvica, Šuma Striborova, Kako je Potjeh tražio istinu, Ribar Polunko i njegova žena, Lutonjica Toporko i devet župančića, Jagor i Regoč.
