Majstor duša
„Gospodar duša“ (1931) jedno je od najkontroverznijih dela hrvatske međuratne književnosti. Psihološki i društveni roman o svešteniku koji se suočava sa sukobom između svoje svešteničke dužnosti, celibata i ljudskih strasti.
Don Lovro Veslarić, mlad, zgodan i energičan, poslat je u primorsko selo da smiri sukobe među parohijanima. Brzo osvaja selo svojom harizmom, ali se ubrzo pokazuje kao složena, egoistična ličnost koja je više posvećena osvajanju žena nego duhovnom radu. Situacija eskalira dolaskom njegove učiteljice Maje, sa kojom don Lovro ima dete, što dovodi do duboke krize savesti, licemerja i sukoba između Crkve, sela i sopstvene čovečnosti.
Vilović, i sam bivši sveštenik i otpadnik od vere, napisao je roman sa autobiografskim elementima i oštrom kritikom licemerja u crkvenim krugovima i patrijarhalnom društvu. Po objavljivanju, roman je izazvao ogromnu buru – katolička kritika ga je žestoko napala, dok su ga drugi hvalili kao hrabar i istinit prikaz.
Gospodar duša je snažan psihološki roman sa izraženim naturalističkim i realističnim karakteristikama, bogatim opisima dalmatinskog sela i dubokim uvidom u unutrašnje sukobe glavnog junaka. Danas se ceni kao značajno, mada zaboravljeno, delo hrvatske književnosti 20. veka koje se bavi temama vere, seksualnosti, moći i moralne odgovornosti.
Jedan primerak je u ponudi
- Nedostaje omot
