Portret jednog braka

Portret jednog braka (1973) je knjiga autora Najdžela Nikolsona, sina poznate književnice Vite Sakvil-Vest i diplomate Harolda Nikolsona. Delo je jedan od najpoznatijih memoara 20. veka i važan dokument o otvorenom braku, seksualnoj slobodi i visokom društvu Blumsberi grupe.

Knjiga je zasnovana na dnevniku koji je Vita Sakvil-Vest napisala 1920. godine, u kojem ona iskreno opisuje svoj brak, ljubav prema Haroldu i svoje homoseksualne veze (najpoznatija sa Vajolet Trefusis). Najdžel Nikolson objavljuje ovaj dnevnik sa svojim komentarima i dodatnim pismima, stvarajući mozaik koji prikazuje brak njenih roditelja tokom nekoliko decenija.

Vita i Harold su stupili u brak 1913. godine koji je bio izuzetno moderan za svoje vreme. Oboje su bili biseksualci, imali su brojne vanbračne veze, ali su održavali duboku emocionalnu i intelektualnu vezu. Harold je bio diplomata i pisac, Vita plodna književnica i baštovanka (poznata po svojoj bašti u Sisingherstu). Njihov brak je preživeo afere, skandale i društvene pritiske zahvaljujući toleranciji, poštovanju i prijateljstvu.

Najdžel Nikolson piše sa ljubavlju, ali i iskrenošću - ne idealizuje roditelje, već prikazuje njihove slabosti, patnje i snage. Knjiga je važan dokument o homoseksualnosti u vreme kada je bila tabu, o ženskoj seksualnoj slobodi i o mogućnosti brakova koji nisu zasnovani na monogamiji.

Stil je elegantan, britanski, sa dubokim psihološkim uvidima. Portret braka je uticao na brojne autore i postao klasik LGBTK+ književnosti i memoara. Delo pokazuje da brak može opstati bez konvencionalne vernosti ako postoji iskrenost i duboka naklonost. Nezaobilazno štivo za ljubitelje biografija, Blumsberi grupa i priča o složenim ljudskim odnosima.