Zločin i kazna
Roman „Zločin i kazna“ (1866) Fjodora Mihailoviča Dostojevskog, remek-delo svetske književnosti, predstavlja duboko psihološko i filozofsko istraživanje krivice, morala i iskupljenja.
Smešten u siromašni Petrograd, roman prati Rodiona Raskoljnikova, siromašnog bivšeg studenta koji, opsednut idejom o supermenu, ubija stariju lihvarku Alenu Ivanovnu i njenu sestru Lizavetu, verujući da je taj čin moralno opravdan ako služi većoj svrsi.
Mučen siromaštvom i nihilističkim idejama, Raskoljnikov racionalizuje zločin smatrajući lihvarku smetnjom za društvo. Međutim, nakon ubistva, obuzima ga paranoja, krivica i unutrašnji sukob. Roman prati njegov psihološki raspad dok se bori sa osećanjima kajanja i straha od otkrivanja. Ključni likovi, poput Sonje Marmeladove, prostitutke koja otelotvoruje patnju i veru, i istražitelja Porfirija Petroviča, koji psihološki ugnjetava Raskoljnikova, pomažu u otkrivanju njegovog unutrašnjeg nemira.
Dostojevski istražuje teme moralne odgovornosti, slobode i patnje, suprotstavljajući ateistički nihilizam hrišćanskom iskupljenju. Kroz Raskoljnikovljevo putovanje od zločina do ispovesti i zatvora, roman naglašava mogućnost duhovne obnove. Stil je gust, sa dubokim psihološkim portretima i filozofskim dijalozima, što delo čini univerzalnom meditacijom o ljudskoj prirodi i društvenim nepravdama.
Jedan primerak je u ponudi
