Zorislav Drempetić Hrčić

Monografija Mladenke Šolman iz 1989. godine o Zorislavu Drempetiću Hrčiću predstavlja sistematsku i analitički zasnovanu studiju dela jednog od najprepoznatljivijih hrvatskih slikara i umetničkih ekscentrika druge polovine 20. veka. Knjiga istražuje Hrčićev prepoznatljiv vizuelni jezik, njegovu sklonost ka narativu, ekspresivnim linijama, slobodi boje i prepoznatljivu ikonografiju koja kombinuje elemente naivnog slikarstva, fantastičnog realizma i poetske ironije. Šolman prati razvoj umetnikovog opusa od njegovih ranih radova i formiranja autentičnog rukopisa, preko najintenzivnijeg stvaralačkog perioda obeleženog dinamičnom figurativnom umetnošću, humorom, groteskom i kritičkim podtekstom, do zrelih dela u kojima se motivi dodatno stilizuju, a simbolika produbljuje. Naglašena je Hrčićeva sposobnost da spoji svakodnevni život sa nadrealnim elementima, uz održavanje prepoznatljive topline i narativnog ritma.