Kamikaze – Piloti samoubice
Vagenhals, poznat po radu na istočnojazijskoj povijesti i prijevodima japanskih tekstova, pripremio je ovu kompilaciju kao jednu od prvih jugoslavenskih studija o japanskim specijalnim napadačkim jedinicama Tokkōtai u završnoj fazi Pacifičkog rata.
Vagenhals razbija mit o „fanatičnim samoubojicama“: mnogi piloti (uglavnom studenti 19–22 godine iz univerziteta u Tokiju i Kjotu) bili su dobrovoljci pod pritiskom vojne hijerarhije i bushidō kulture, ali i prisilno regrutovani zbog nedostatka resursa. Kronologija počinje konceptom u bici kod Lejte (oktobar 1944), gdje je admiral Takadži Oniši odobrio taktiku. Prati organizaciju: vazdušne (Ohka rakete), pomorske (Kaiten torpeda) i kopnene (Shinyo čamci, Fukuryu ronilačke mine) jedinice, s obukom od samo 25–30 dana umjesto standardnih 100.
Knjiga opisuje 11 glavnih valova napada do kolovoza 1945, sa fokusom na lične priče: piloti su pisali haiku pjesme, oproštajna pisma obiteljima i vezivali hačimaki šalove poput samuraja. Vagenhals citira statistike: oko 3.800 poginulih pilota (2.500 mornaričkih, 1.300 armijskih), oštećeno/potopljeno 368 savezničkih brodova (47 potopljenih), s efikasnošću od 14–17%. Djelo također uključuje prijevode naredbi, dnevnika i analiza japanske propagande.
U kontekstu 1955, posle destaljinizacije i jugoslavenske neutralnosti, djelo neutralno osvjetljava ratne zločine i očaj, izbjegavajući senzacionalizam. Ovo je preteča Vagenhalsovih kasnijih izdanja o istoj temi, ali original iz 1955. ostaje rijetkost, naglašavajući univerzalnu temu žrtve u totalitarnim ratovima. Hvaljeno zbog preciznosti i humanog pristupa.
One copy is available
- Požutjeli listovi
- Tragovi patine
