Oslobođeni žali

Oslobođeni žali (1943) je zbirka poezije Vinka Nikolića (1912–1997), pesnika, esejiste i novinara iz Šibenika. Objavljena u Zagrebu, sa koricama slikara Mladena Veže, smatra se jednim od vrhunaca njegovog ranog stvaralaštva.

Zbirka donosi zrele, melanholične i emotivno snažne pesme u kojima Nikolić peva o svom zavičaju (Šibeniku i šibeničkom kraju), moru, majci, ljubavi, veri i prolaznosti. Naslov Oslobođeni žali simbolizuje oslobođenje od unutrašnjih tereta, žaljenja i bola, i težnju ka duhovnom miru i slobodi. Pesme su napisane prepoznatljivim jezikom koji spaja šibensku čakavicu sa štokavskim elementima, što njegovim tekstovima daje posebnu toplinu i autentičnost.

Nikolićevu poeziju u ovoj zbirci karakteriše klasična forma, dubok emotivni naboj i snažni patriotski i religiozni motivi. Kao i u prethodnim zbirkama (Proljetna svitanja, Svijetli putovi, Moj grad), pesnik prepliće lično i nacionalno, stvarajući lirsku biografiju prožetu nostalgijom i nadom.

Oslobođeni žali se danas cene kao važan deo hrvatske poezije 20. veka, posebno u kontekstu ratnog i posleratnog perioda. Zbirka je retka i tražena među ljubiteljima klasične hrvatske lirike.