Miroslav Krleža
Miroslav Krleža (7. jul 1893 – 29. decembar 1981) bio je jedan od najznačajnijih hrvatskih pisaca 20. veka – pesnik, romanopisac, dramaturg, esejista i enciklopedista. Rođen je u Zagrebu, školovao se na Austrougarskoj vojnoj akademiji, ali se brzo posvetio književnosti i intelektualnoj delatnosti. Bio je snažan kritičar društvene nepravde, sitne buržoazije i političkog oportunizma, što je karakterisalo veliki deo njegove književnosti.
Njegov rad obuhvata širok spektar žanrova. Ističu se romaneskni ciklus o Glembajevima (Glembajevi, U agoniji, Leda) i epski roman Povratak Filipa Latinoviča (1932). Pisao je i eseje, dnevnike, kritike, enciklopedijske članke i pesme poput onih iz zbirke Pan.
Krležin stil karakteriše bogat rečnik, složene rečenice, intelektualna dubina, ironično distanciranje. Bio je ključna ličnost hrvatske kulture i jedan od osnivača Leksikografskog zavoda (danas Leksikografski zavod Miroslav Krleža). Uprkos političkim pritiscima, ostao je veran intelektualnoj autonomiji.
Krležina zaostavština nezaobilazna je u hrvatskom kanonu i nezaobilazna u razumevanju modernosti i istorijske sudbine Hrvatske i srednje Evrope.
Naslovi u ponudi
Republika 1962/10-11
Časopis za književnost i umjetnost
Republika 1964/7-8
Časopis za književnost i umjetnost
Simfonije
Simfonije (1933) su ciklus od šest velikih Krležinih pesama. Rane, vitalističke, panteističke pesme nabijene bujnim ritmom, senzualnim slikama i ekstatičnim doživljajem prirode i života.
Simfonije
Minerva je početkom tridesetih počela s objavljivanjem sabranih djela Miroslava Krleže. Planirano je objavljivanje osamnaest knjiga, a nakon policijskih pritisaka, završilo se sa devet objavljenih naslova.
Tri drame: U logoru / Vučjak / Golgota
Zbirka *Tri drame* objedinjuje tri Krležina ključna dramska teksta. Kroz političke sukobe, moralne slomove i kritiku društvenih struktura, Krleža prikazuje pojedinca zarobljenog između ideala, oportunizma i istorijskih previranja.
Zastave 1-5
„Zastave“ prati burni period hrvatske istorije od 1912. do 1922. godine kroz porodični obračun između oca i sina Emerićevih, ali porodična priča je samo osnova za problematizaciju hrvatske, srpske, makedonske i albanske nacionalne sudbine tokom raspada A