Na rubu pameti
Roman „Na ivici razuma“ (1938) je jedini Krležin roman napisan u prvom licu. Doktor prava moralno osuđuje moćnog industrijalca na banketu, time izazivajući opšti društveni bojkot, progon i sopstveni pad.
Objavljen 1938. godine, roman „Na ivici razuma“ je oštra satirična osuda malograđanskog licemerja, konformizma i moralne bede zagrebačke društvene elite uoči Drugog svetskog rata. Radnja prati neimenovanog pedesetdvogodišnjeg doktora prava, dugogodišnjeg poštovanog pravnog zastupnika, koji spontano i drsko protestuje protiv poštovanog industrijalca i moćnika Domačinskog na večeri, prikazujući njegovo bogatstvo kao rezultat kriminala i eksploatacije.
Ovaj jedan neprihvatljivi korak od propisanih društvenih normi pokreće lavinu: okolina ga se preko noći odriče, žena ga napušta, prijatelji i poznanici mu okreću leđa, a laži o njegovom ludilu šire se gradom. Suočen sa organizovanim bojkotom, istragama, gonjenjem i zatvorom, protagonista odbija kompromis. Kroz unutrašnje monologe i susrete sa marginalizovanima, Krleža majstorski razotkriva kolektivnu ljudsku glupost kao primarnu pokretačku snagu totalitarnog i licemernog društva, stvarajući bezvremensku studiju usamljenog pojedinca koji bira pobunu umesto prilagođavanja.
Dva primerka su u ponudi
