Tri mučenice: Tri izvorne pripovijesti
„Tri mučenice“ Eugena Kumičića (1888) je naturalistički roman o sudbini tri žene iz različitih društvenih slojeva koje pate zbog ljubavi, društvenih normi i muškog sebičluka u buržoaskom Zagrebu.
Tri mučenice: Tri izvorne pripovijesti (Saveznice - Neobični ljudi - Ubilo ga vino) jedno je od najznačajnijih dela Eugena Kumičića i vrhunac hrvatskog naturalizma. Reč je o zbirci od tri priče koje su kasnije objedinjene pod zajedničkim naslovom „Tri mučenika“, prvi put objavljenoj 1888. godine, a ovo je izdanje iz 1933. (Sv. Kugli, Zagreb), u kojem je knjiga štampana kao četvrti tom Sabranih dela Eugena Kumičića.
Delo prati živote tri žene – Jelke, Kate i Luce – koje pripadaju različitim društvenim krugovima, ali su povezane tragičnom sudbinom. Kroz njihove priče, Kumičić oštro kritikuje građansko društvo kraja 19. veka: licemerje, klasne predrasude, dvostruke standarde u seksualnoj etici i podređeni položaj žena.
Roman je napisan u naturalističkom stilu: detaljnom, ponekad surovo realističnom, sa akcentom na društvenoj sredini, nasleđu i uticaju sredine na pojedinca. Kumičić pokazuje snažan uticaj francuskog naturalizma (posebno Emila Zole), ali sa izraženim hrvatskim i zagrebačkim lokalnim koloritom. „Tri mučenika“ se smatra jednim od najuspešnijih hrvatskih društveno-kritičkih romana 19. veka.
Izdanje iz 1933. godine, autora Sent Kuglija, sadrži tri ilustracije na posebnim pločama (ilustrator nije naveden). Knjiga je štampana na kvalitetnom papiru, u tvrdom povezu, što je tipično za Kuglijeva izdanja.
Jedan primerak je u ponudi
- Mrlje na poklopcu
- Nedostaje omot
