Kritika praktičkoga uma
Prema većini tumača, ovo je najvažnija od tri Kritike Imanuela Kanta, i zapravo je nastavak prve Kritike. Za Kanta, termin kritika označava granicu, mogućnost. Dakle, on ovde ne kritikuje praktični um, već ispituje granice njegovih mogućnosti.
„Teorijska upotreba uma se bavila objektima same moći saznanja, a kritika tog uma u pogledu ove upotrebe odnosila se zapravo samo na čistu moć saznanja, jer je izazivala sumnju. Kasnije je ta sumnja potvrđena. da se ta moć spoznaje lako gubi izvan svojih granica, među nedostižnim objektima ili čak međusobno kontradiktornim konceptima. , ali da je samo on, a ne empirijski ograničeni um, praktičan na bezuslovan način.
Osnovni zakon čistog praktičnog uma: Postupajte tako da maksima vaše volje može u svakom trenutku da važi kao princip opšteg zakonodavstva." — Imanuel Kant
Nema primjeraka u ponudi
Poslednji primjerak je nedavno prodan.
