Rječnik šatrovačkog govora

Prvobitno povezan sa romskim rečima i tajnim šiframa, Šatrovački se razvio kao urbani sleng, posebno u Zagrebu, Beogradu i Sarajevu, a koristile su ga subkulture, omladina i kriminalne grupe. Glavna karakteristika šatre je inverzija slogova (npr. „pivo“ postaje „vopi“), stvarajući kodirani jezik nerazumljiv spoljašnjim posmatračima, poput policije ili roditelja.

Sabljak, pisac i naučnik, sakuplja reči od 1956. godine, inspirisan radom lingviste Julija Benešića i sarađujući sa doušnicima poput kriminalaca i zagrebačkih uličnih govornika. Rečnik sadrži oko 2.000 unosa, uključujući termine iz zagrebačkih naselja i zatvorskih zajednica, sa objašnjenjima značenja i konteksta. Delo ne samo da obuhvata jezičku kreativnost, već pruža i uvid u društvenu dinamiku bivše Jugoslavije. Sabljak naglašava fluidnost i razigranost šatre, koja se stalno razvija, odražavajući duh urbanih subkultura.